Πίσω

Να φύγουμε. Να πάμε αλλού...

Να φύγουμε. Να πάμε αλλού...

19/06/11

Πάρης  Τσαρτας
Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου
Η Καθημερινή


Πέραν της δύσκολης συζήτησης που αφορά την καθημερινή και κυρίως ταμειακή προσπάθεια εκπλήρωσης των στόχων του 1ου ή και του 2ου (;) Μνημονίου, κοινή είναι η διαπίστωση ότι είναι πλέον απόλυτη ανάγκη -και έχει καθυστερήσει- η αναζήτηση τρόπων αύξησης του οικονομικού πλεονάσματος της πολύπαθης χώρας μας.
Ενας βασικός πυλώνας μιας τέτοιας προσπάθειας είναι οι παρεξηγημένες έως πρόσφατα εξαγωγές των πολλών και ιδιαίτερα ποιοτικών προϊόντων και υπηρεσιών που τελικά παράγουμε και έχουν ζήτηση.
Επισημαίνω αρχικά ότι μια απλή διερεύνηση των πιο συστηματικών εγχειριδίων της ελληνικής οικονομικής ανάπτυξης των τελευταίων 30 ετών καταδεικνύει την παθογένεια η οποία υπάρχει σε αυτό το ζήτημα. Επί δεκαετίες, οι εξαγωγές ήταν ουσιαστικά καθηλωμένες και παρά τις διάφορες προτάσεις, αυτή η κατάσταση δεν άλλαζε ουσιωδώς, με αποτέλεσμα να θεωρείται δεδομένο το ελλειμματικό ισοζύγιο.
Κάποιες βασικές αιτίες πρέπει να αναζητηθούν:
α) στην αδιανόητη γραφειοκρατία και την έλλειψη συγκροτημένης πολιτικής του ελληνικού κράτους
β) στη φοβική και εσωστρεφή λειτουργία πολλών ελληνικών επιχειρήσεων
γ) στον πανθομολογούμενο ατομικισμό των Ελλήνων επιχειρηματιών σε συνδυασμό με το μικρό μέγεθος των επιχειρήσεων
δ) στην έλλειψη θεσμικού πλαισίου το οποίο να ενισχύει τη δημιουργία επιχειρηματικών συστάδων (clusters) ανάμεσα στις επιχειρήσεις ίδιου κλάδου
ε) στην έως πρόσφατα μεγάλη αδυναμία στην τυποποίηση, το marketing και το brand name των ελληνικών προϊόντων.
Παρ’ όλα αυτά, υπήρξαν πολλές περιπτώσεις κλάδων ή επιχειρήσεων οι οποίες κατόρθωσαν, ξεπερνώντας πολλά από αυτά τα εμπόδια επί λίγα ή περισσότερα χρόνια, να αναδειχθούν πρωταθλητές σε εξαγωγικές δραστηριότητες. Χωρίς όμως να αποτελέσουν όπως θα έπρεπε και το καλό παράδειγμα συγκροτώντας μια σταθερή πολιτική στο ζήτημα. Ισως γιατί τις προηγούμενες δεκαετίες κανείς δεν προβληματιζόταν -δυστυχώς- για την ανάγκη αύξησης του πλεονάσματος ούτε βέβαια διενοείτο να συζητηθούν ζητήματα κρίσης. Τέτοια παραδείγματα είναι η ναυτιλία, ο τουρισμός, οι τεχνικές εταιρείες, οι τράπεζες, ο κλάδος τροφίμων και ποτών, τα μεταλλευτικά προϊόντα καθώς και τα οικοδομικά υλικά.
Είναι καιρός πλέον να αλλάξουν όλα αυτά. Πρέπει να φύγουμε. Να πάμε αλλού. Γιατί αλλιώς, αν αυτό δεν γίνει, μπορεί σε λίγο -όπως έχει ήδη αρχίσει- αυτοί που φεύγουν θα είναι άνθρωποι και όχι προϊόντα και αυτό θα είναι η μεγαλύτερη πληγή στην όποια προσπάθεια διαχείρισης των οικονομικών προβλημάτων της χώρας.
Αναφέρω τρία διαφορετικά παραδείγματα με εντυπωσιακές δυνατότητες διεθνοποίησης:
Το πρώτο αφορά τα τυποποιημένα αγροτικά προϊόντα υψηλής ποιότητας που πλέον παράγει η χώρα.
Το δεύτερο αφορά την τουριστική ανάπτυξη και τους άλλους κλάδους οι οποίοι εμπλέκονται σε αυτή (αγροτικός τομέας, οικοδομή, real estate, κλάδος τροφίμων ποτών, κλάδος επίπλων).
Το τρίτο έχει να κάνει με την κακώς υποτιμημένη δυνατότητα της ανώτατης παιδείας να προσφέρει διεθνοποιημένες εκπαιδευτικές υπηρεσίες και ποιοτικά ερευνητικά αποτελέσματα στην παραγωγή εξαγωγικών προϊόντων της χώρας.
Τέλος, καταγράφονται κάποιοι απλοί τρόποι προς αυτή την κατεύθυνση: Ο πρώτος αφορά τη συνέχιση της πολύ καλής προσπάθειας των υπουργών κ. Χρυσοχοΐδη και Ρόβλια για τη δημιουργία του Οne Stop Shop για τις επιχειρήσεις. Κάτι παρόμοιο οφείλει να γίνει και για τις επιχειρήσεις που θέλουν να εξαγάγουν τα προϊόντα τους. Ο δεύτερος είναι η ενίσχυση με κίνητρα των επιχειρήσεων οι οποίες είτε κάνουν πετυχημένα βήματα στις εξαγωγές είτε συνεργάζονται επιτυχώς με επιχειρήσεις του ίδιου κλάδου προς αυτή την κατεύθυνση. Τρίτος τρόπος είναι η συστηματική ανάδειξη των ευκαιριών που προσφέρουν βραχυμεσοπρόθεσμα οι εξαγωγές στη βελτίωση των οικονομικών δεικτών και την ανεργία. Ο τέταρτος είναι η θεσμική προώθηση του ζητήματος των clusters, τα οποία θα βοηθήσουν ουσιαστικά τη συνένωση σε εξαγωγικές προσπάθειες μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.
Είναι προφανές ότι αν κάτι έχει σημασία σε αυτή την πρωτοφανή κρίση, είναι να αλλάξουν συντηρητικές πρακτικές του παρελθόντος και να δούμε τον τρόπο λειτουργίας της οικονομίας και της ανάπτυξης όπως πραγματικά είναι: διεθνοποιημένα. Η διεθνοποίηση άλλωστε είναι ένα πεδίο στο οποίο ως λαός είχαμε πάντοτε επιτυχίες.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_19/06/2011_446278

Copyright © 2011 idkaramanlis | All rights reserved.

Επικοινωνία

Πειραιώς 62
18346, Μοσχάτο
Τηλ. 2109444303
Fax. 2109444860
e-mail: info[at]idkaramanlis[dot]gr